Na een korte, hevige strijd, zijn God en ik weer samen verder gegaan.
Ik zal uitleggen wat ik hiermee bedoel:
Gisteravond sloeg bij mij twijfel en frustratie in als een bom.
Ik begon me af te vragen wie God nou voor mij was, en waarom er van alles in mijn leven gebeurt.
Hij kan toch alles, waarom moet het dan zo moeilijk zijn?
Deze en nog meer vragen, maakte mij het leven een beetje zuur.
Vanmorgen had ik geen zin mijn bed uit te komen. Ontbijt en stille tijd overgeslagen.
Uiteindelijk ben ik er maar uitgegaan, en heb ik lekker gedouched.
Na een boterham naar binnen gewerkt te hebben, kreeg ik bezoek op mijn kamer van een staflid.
Na een flink openhartig gesprek gehad te hebben, werd mij op het hart gedrukt naar het strand te gaan en tijd te nemen met God. Het maakte niet uit hoelang...
Hier werd ik overweldigd met rust en liefde. Ik heb alles bij Hem mogen leggen. Hij bemoedigde mij met tekstverwijzingen, maar nog beter: met de natuur. Ik mocht Zijn schepping ervaren en opnieuw in mij op nemen.
Nu kan ik er weer flink tegenaan, en heb ik er weer alle vertrouwen in!
God bless!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten